این تصمیم پس از افشای یک رسوایی بزرگ اتخاذ شد که در آن مشخص گردید بخشی از شالیزارهای گزارششده در مرکز این کشور، تنها روی کاغذ وجود خارجی داشتهاند و آمارها برای تحقق اهداف دولتی دستکاری شده بودند.
تلویزیون دولتی چین در ۱۴ جولای پرده از این پرونده برداشت؛ جایی که مقامهای محلی در شهرستان جیانگهوا (Jianghua Yao) واقع در استان هونان (Hunan)، وسعت زمینهای زیر کشت برنج در سال ۲۰۲۴ را به دروغ ۳۹۰ هزار مو (حدود ۲۶ هزار هکتار) گزارش کردند، در حالی که متراژ واقعی تنها ۲۳۸ هزار مو (حدود ۱۵ هزار و ۸۶۶ هکتار) بود. در این پرونده که رسانهها آن را کشاورزی کاغذی نامیدهاند، مسوولان حتی به کشاورزان دستور داده بودند تا در حاشیه جادهها برنج بکارند تا کشت محصولات پردرآمدتری چون میوه راهب، تنباکو و سبزیجات در عمق زمینها از دید بازرسان پنهان بماند.
اکنون پکن برای حذف این آمارهای کاغذی و نظارت مستقیم، به سراغ پایش هوایی با پهپادها و سامانه مسیریاب بیدو (BeiDou) رفته است. بر پایه آخرین گزارشها، بیش از ۲.۷ میلیون پایانه متصل به بیدو در بخش کشاورزی چین فعال هستند که عملیاتهای مختلف از شخمزنی تا برداشت را هدایت میکنند. هسته اصلی این فناوری نظارتی، سامانه موقعیتیابی RTK است؛ سامانهای هوشمند که با استفاده از یک ایستگاه گیرنده ثابت زمینی، خطای ارسالشده از ماهوارههای بیدو را در همان لحظه محاسبه و تصحیح میکند تا دقت تعیین موقعیت پهپاد از چند متر خطا، به کمتر از ۱۰ سانتیمتر برسد و کوچکترین دستکاری در کاربری زمینها فورا ثبت شود.
با این حال، کارشناسانی مانند ژنگ لینیی (Zheng Linyi) از دانشگاه ژجیانگ (Zhejiang ) معتقدند که فناوری بهتنهایی ریشه مشکل را حل نمیکند. کشاورزان به دلیل سود بسیار پایین برنج و سختی کشت دو مرحلهای در زمینهای شیبدار، تمایلی به این کار ندارند و فشار اداری دولت، مسوولان محلی را به سمت آمارسازی سوق میدهد.
از طرفی، تولید غله چین در چهار دهه گذشته سالانه بیش از ۲ درصد رشد کرده و جمعیت کشور وارد فاز رشد منفی شده است؛ بنابراین به جای اصرار بر وسعت زمینها، تمرکز باید روی بهرهوری باشد. همانطور که هوانگ جیکون (Huang Jikun) استاد دانشگاه پکن اشاره میکند، رشد کشاورزی چین همواره مدیون فناوریهایی چون تولید برنج مقاوم به شوری و معرفی بذرهای اصلاحشده بوده است و نجات این بخش در گرو سرمایهگذاری بیشتر بر تحقیق و توسعه است.
منبع: scmp
