به گزارش ساوت چاینا مورنینگ پست، کشور چین حدود ۱.۵ میلیارد مو (معادل ۱۰۰ میلیون هکتار) زمین شور و قلیایی در اختیار دارد که به گفته کارشناسان، حدود ۵۰۰ میلیون مو (۳۳.۳ میلیون هکتار) از آن قابلیت توسعه فعالیت‌های کشاورزی را دارد.
در همین راستا، دانشمندان چینی بر توسعه ارقام مقاوم به شوری و قلیائیت، به‌ویژه برنج و سویا، تمرکز کرده‌اند. این تلاش‌ها تاکنون به نتایج قابل‌توجهی رسیده است؛ به‌طوری‌که یک رقم جدید سویای مقاوم به شوری در استان شاندونگ، عملکرد ۴۰۴.۸۵ کیلوگرم در هر مو را ثبت کرده و یک رقم برنج مقاوم به شوری نیز به عملکرد بیش از ۵۰۰ کیلوگرم در هر مو دست یافته است.
اهمیت این برنامه برای چین، به‌ویژه در حوزه تولید سویا، قابل‌توجه است. این کشور سال گذشته نزدیک به ۱۱۲ میلیون تن سویا وارد کرد و همچنان یکی از بزرگ‌ترین واردکنندگان این محصول در جهان به شمار می‌رود. توسعه کشت سویا در اراضی شور می‌تواند بخشی از وابستگی وارداتی چین را کاهش دهد.
در کنار توسعه ارقام مقاوم، چین به‌دنبال اصلاح و بهبود کیفیت خاک‌ها و منابع آبی شور و قلیایی نیز هست. حتی در برخی مناطق، از جمله زمین‌های شور استان شانشی، از این ظرفیت برای فعالیت‌هایی مانند پرورش خرچنگ پشمالو استفاده شده است. در این منطقه بیش از ۶۰۰ هکتار زمین به پرورش این محصول اختصاص یافته و ارزش تولید آن حدود ۹۰ میلیون یوان برآورد شده است.
این رویکرد نشان‌دهنده تغییر در راهبرد امنیت غذایی چین است؛ به‌گونه‌ای که تأمین غذا دیگر صرفاً به زمین‌های کشاورزی متعارف محدود نمی‌شود و بهره‌برداری از اراضی شور، جنگل‌ها، مراتع و منابع آبی نیز در دستور کار قرار گرفته است.
پکن با این سیاست تلاش می‌کند ظرفیت تولید داخلی را افزایش دهد و در برابر ریسک‌های ژئوپلیتیکی، اختلالات تجاری و تغییرات اقلیمی، تاب‌آوری بیشتری در زنجیره تأمین غذا ایجاد کند.
منبع: scmp
