این فناوری که شبیه به یک کشتی هوایی طراحی شده، قادر است در ارتفاعاتی بسیار بالاتر از توربینهای بادی معمول، از جریانهای باد پایدار و قویتر برای تولید انرژی استفاده کند.
در آزمایش اخیر که در شمال غربی چین انجام شد، سامانه S4000 تمامی مراحل عملیاتی شامل صعود، حفظ موقعیت، تولید برق و بازیابی کنترلشده را پشت سر گذاشت. این سامانه نسخه ارتقایافته مدل S2000 است و برای اتصال مستقیم به شبکههای برق اصلی طراحی شده است.
انتقال برق تولیدشده در این سازه هوابرد به زمین، از طریق یک کابل مهار (tether) بسیار پیشرفته و چندمنظوره انجام میشود. این کابل فقط نقش طناب نگهدارنده را ندارد، بلکه یک شبکه ارتباطی و انتقال انرژی کامل است. هسته اصلی این کابل از الیاف فوقالعاده مقاوم و سبکی ساخته شده که توان تحمل فشار بادهای شدید در ارتفاع چند کیلومتری را دارد. در کنار این الیاف، رشتههای رسانای فلزی برای عبور جریان برق، خطوط فیبر نوری برای تبادل لحظهای دادههای کنترلی، و عایقهای ویژه برای جلوگیری از خطرات برقگرفتگی یا صاعقه تعبیه شده است. برای جلوگیری از تلفات انرژی و سنگین شدن کابل، ولتاژ برق در همان ارتفاع بالا افزایش مییابد و پس از رسیدن به زمین، در ایستگاههای تبدیل به ولتاژ استاندارد شبکه برق تبدیل میشود.
این فناوری بخشی از یک راهبرد سهبعدی برای تولید انرژی است. چین میخواهد با استفاده از این توربینها، تولید برق را در سه لایه انجام دهد: لایه اول توربینهای زمینی معمول، لایه دوم توربینهای دریایی و لایه سوم توربینهای هوابرد در آسمان. با این روش، چین از تمام ظرفیتهای جوی برای تولید برق استفاده میکند.
مدل پیشین این سامانه، یعنی S2000، در ژانویه ۲۰۲۶ در استان سیچوان (Sichuan) آزمایش شد. آن سامانه توانست برق مورد نیاز برای شبکه محلی را تامین کند. به گفته مدیر فنی شرکت فناوری انرژی پکنلینییویونچوان (Beijing Linyi Yunchuan Energy Technology)، این فناوری میتواند هم در تامین برق مناطق دورافتاده و هم در کنار سامانههای بادی زمینی معمول برای تولید انرژی بهکار رود.
منبع: aerotime
