به گزارش ساوت چاینا مورنینگ پست، شورای دولتی چین در برنامه توسعه کشاورزی برای دوره ۲۰۲۶ تا ۲۰۳۰ اعلام کرد که تحقیق و توسعه در این بخش بهطور قابلتوجهی تقویت خواهد شد. بر اساس این برنامه، سهم پیشرفتهای فناورانه در تولیدات کشاورزی تا پایان دهه جاری باید ۳ واحد درصد افزایش یابد و به ۶۷ درصد برسد.
این سند بر گسترش استفاده از هوش مصنوعی در کشاورزی تأکید دارد. از جمله کاربردهای مورد نظر میتوان به اصلاح و بهنژادی محصولات کشاورزی، شناسایی آفات و بیماریها و پیشبینی میزان تولید محصولات اشاره کرد.
همچنین این برنامه بر توسعه «نیروهای مولد باکیفیت جدید» در کشاورزی تأکید میکند؛ اصطلاحی که در ادبیات سیاستگذاری چین به رشد اقتصادی مبتنی بر فناوریهای پیشرفته اشاره دارد. از جمله حوزههای مورد توجه میتوان به ویرایش ژن در صنعت بذر، توسعه ماشینآلات کشاورزی متناسب با مناطق کوهستانی چین و ایجاد شرکتهای پیشرو در فناوریهای کشاورزی اشاره کرد.
چین در فناوری کشاورزی پیشرفت زیادی داشته است، اما همچنان در زمینههایی مانند شدت سرمایهگذاری در تحقیق و توسعه و پژوهشهای پایه با شکافهایی روبهرو است. اکنون تمرکز باید از صرف افزایش هزینهها به سمت نوآوری مؤثرتر تغییر کند.
امنیت غذایی همواره یکی از اولویتهای اصلی سیاستگذاری چین بوده است؛ کشوری که باید نزدیک به یکپنجم جمعیت جهان را با کمتر از یکدهم زمینهای قابل کشت جهان تغذیه کند. این چالش با تغییر الگوی مصرف غذایی مردم چین به سمت مصرف بیشتر گوشت، افزایش تنشهای ژئوپلیتیکی و رشد رویدادهای آبوهوایی شدید، پیچیدهتر شده است.
اگرچه چین در تولید غلات اصلی تا حد زیادی خودکفا است، اما برای برخی محصولات دیگر مانند سویا که در تولید خوراک دام استفاده میشود، وابستگی زیادی به واردات دارد. به همین دلیل، دولت چین در چارچوب این برنامه تصمیم گرفته است برای نخستین بار در بیش از چهار دهه گذشته، یک سرشماری سراسری منابع کشاورزی را از سر بگیرد.
این اقدام به دولت امکان میدهد وضعیت زمینهای کشاورزی، منابع آب، جنگلها، مراتع و منابع دریایی کشور را مجدداً ارزیابی کرده و برنامهریزی دقیقتری برای امنیت غذایی آینده انجام دهد.
یکی دیگر از محورهای مهم این برنامه، تأکید بر رویکرد «غذای بزرگتر» است؛ راهبردی که هدف آن افزایش عرضه مواد غذایی از مسیرهایی فراتر از تولید غلات و با استفاده از ظرفیت اقیانوسها، جنگلها، مراتع و فناوریهای نوین کشاورزی است.
در این سند به توسعه آبزیپروری در آبهای عمیق، ایجاد مراتع مصنوعی، پرورش قارچهای خوراکی و سرمایهگذاری در منابع غذایی جدید از جمله غذاهای گیاهی و پروتئینهای تولیدشده از جلبکها و میکروارگانیسمها اشاره شده است.
هزینههای تحقیق و توسعه کشاورزی در چین تنها حدود ۰.۹۵ درصد ارزش کل تولیدات کشاورزی را تشکیل میدهد؛ رقمی که بهمراتب کمتر از سطح حدود ۲ درصدی کشورهای پیشرو در حوزه کشاورزی است. سهم کشاورزی از کل بودجه پژوهشی این کشور نیز نسبتاً پایین است و حمایت از پژوهشهای پایه همچنان محدود باقی مانده است.
پژوهشهای پایه تنها ۶.۴۲ درصد از کل هزینههای تحقیق و توسعه کشاورزی چین را به خود اختصاص میدهند که کمتر از میانگین ملی است. همچنین برخی فناوریهای کلیدی از جمله مواد مورد استفاده در اصلاح مولکولی بذر، تراشههای پیشرفته ماشینآلات کشاورزی و حسگرهای دقیق همچنان تا حدی به واردات وابسته هستند؛ موضوعی که به پایینتر بودن عملکرد تولید سویا و ذرت چین نسبت به ایالات متحده منجر شده است.
اگر شرکتهای تولید بذر، ۸ تا ۱۰ درصد درآمد خود را به تحقیق و توسعه اختصاص دهند و سرمایهگذاری در پژوهشهای کشاورزی تقویت شود، چین در برابر بحرانهای غذایی احتمالی آینده جهان از حاشیه امنیت بسیار بیشتری برخوردار خواهد شد.
منبع: scmp
