به گزارش ساوت چاینا مورنینگ پست، این پدیده اقلیمی همچنین میتواند عرضه کالاهای راهبردی چین، از جمله مس، فلزی حیاتی برای سامانههای انرژی تجدیدپذیر را مختل کند و در نتیجه اقتصاد انرژیبَر چین را ناگزیر سازد وابستگی بیشتری به زغالسنگ پیدا کند.
النینو یک الگوی اقلیمی است که در آن دمای سطح آب در بخش مرکزی و شرقی اقیانوس آرام استوایی بهطور غیرعادی افزایش مییابد و در نتیجه، الگوهای گردش جوی دستخوش تغییر میشوند. این پدیده معمولاً هر دو تا هفت سال یک بار رخ میدهد و اغلب با افزایش دمای جهانی و اختلالات آبوهوایی در سراسر حاشیه اقیانوس آرام همراه است.
در چین، کشوری با ۱.۴ میلیارد نفر جمعیت که امنیت غذایی همواره یکی از اولویتهای اصلی سیاستگذاری آن بوده، النینو معمولاً خطر سیلاب در مناطق جنوبی و خشکسالی در مناطق شمالی را افزایش میدهد. مرکز ملی اقلیم چین پیشبینی کرده است که یک النینوی متوسط تا نسبتاً قوی از همین ماه شکل خواهد گرفت و تا پایان سال ادامه خواهد داشت.
ظرفیت کلی چین برای واکنش در این مرحله همچنان محدود است.در مقایسه با نظامهای کشاورزی بسیار مقیاسپذیر و مکانیزه در کشورهایی مانند ایالات متحده، کشاورزی چین پراکندهتر است و در برابر بلایای طبیعی تابآوری کمتری دارد.
اثرات النینو بر کشاورزی چین عمدتاً متوجه محصولات کشت بهاره مانند برنج، ذرت و سویا خواهد بود.
در چین نگرانی عمومی درباره احتمال وقوع یک «ابر النینو» افزایش یافته است؛ این نگرانی پس از انتشار ادعاهایی در فضای آنلاین شکل گرفت که میگفت این رویداد میتواند قویترین النینو در ۱۴۰ سال اخیر باشد. این موضوع باعث شد نهادهای هواشناسی تأکید کنند که پیشبینیها همچنان وقوع یک رویداد متوسط تا قوی را نشان میدهد و نسبت به بزرگنمایی تهدید هشدار دهند.
این نگرانیها در شرایطی مطرح میشود که بخشهای کشاورزی و انرژی چین از پیش نیز تحت فشار بحران تنگه هرمز قرار دارند؛ بحرانی که موجب افزایش قیمت نفت و گاز و اختلال در زنجیره تأمین کودهای شیمیایی شده و بر عدمقطعیت پیش روی سیاستگذاران افزوده است.
با این حال، از سال ۲۰۰۰ تاکنون، اثر کلی النینو بر چین کمتر از میانگین جهانی بوده است.
گندم معمولاً بیشتر تحت تأثیر قرار میگیرد، عمدتاً از مسیر کاهش عملکرد محصول و نه نوسان قیمت؛ زیرا حمایتهای سیاستی پکن تا حد زیادی قیمتهای داخلی را در برابر شوکهای خارجی محافظت کرده است.
آخرین بار جهان در فصل ۲۰۲۳-۲۰۲۴ یک النینوی قوی را تجربه کرد؛ رویدادی که میانگین دمای جهانی را به بالاترین سطح ثبتشده رساند و در بخشهایی از چین موجب کاهش تولید محصولات کشاورزی شد. بارندگیهای شدید در استان هنان، یکی از مناطق اصلی تولید گندم، خسارات گستردهای به بار آورد.
آبوهوای شدید در سالهای گذشته همچنین فشارهایی بر شبکه برق چین وارد کرده است؛ شبکهای که همچنان وابستگی بالایی به زغالسنگ دارد.
پیشبینی شده گرمای مورد انتظار در سال جاری میتواند تقاضای برق و تولید برق حرارتی را افزایش دهد و در نتیجه مصرف زغالسنگ را بالا ببرد.
افزایش یک واحد درصدی در رشد تولید برق حرارتی میتواند رشد مصرف زغالسنگ را حدود ۰.۵۸ واحد درصد افزایش دهد؛ رقمی معادل ۷.۵۱ میلیون تن زغالسنگ اضافی.
با افزایش احتمال وقوع النینو، گرمای شدیدتر تابستان میتواند تقاضا برای زغالسنگ حرارتی در چین و احتمالاً هند را تقویت کرده و انتظارات درباره افزایش قیمتهای جهانی را بالا ببرد. حتی در صورت پایان جنگ ایران، احیای عرضه انرژی به زمان نیاز خواهد داشت.
النینو همچنین میتواند عرضه مس چین را از طریق اختلال در تولید در مناطق اصلی معدنکاری مانند آمریکای جنوبی، جنوبشرق آسیا و استرالیا – بر اثر خشکسالی و سیلاب – تحت فشار قرار دهد.
این مسئله چالشی جدی برای چین ایجاد میکند، زیرا منابع محدود داخلی این کشور پاسخگوی تقاضای قوی ناشی از شبکههای برق، بخش ساختوساز و صنایع تولیدی نیست.
