به گزارش ساوت چاینا مورنینگ پست، اگرچه ماشین‌آلات کشاورزی چین تاکنون در سطح جهانی جایگاه برتری نداشته‌اند، اما ظهور هوش تجسم‌یافته در جریان انقلاب کنونی فناوری می‌تواند این وضعیت را به‌طور اساسی تغییر دهد.
چین با تکیه بر توانمندی‌های خود در حوزه هوش مصنوعی و همچنین ظرفیت عظیم تولید انبوه، موقعیت مناسبی برای پیشی گرفتن از رقبا در زمینه ربات‌های کشاورزی دارد؛ همان‌گونه که پس از سال‌ها عقب‌ماندگی در خودروهای مجهز به موتورهای احتراق داخلی، توانست در مدت کوتاهی در صنعت خودروهای انرژی نو و برقی به پیشتاز جهانی تبدیل شود.
شاید کشاورزی چین امروز با بحران جدی سالمند شدن نیروی کار روبه‌رو باشد، اما درست در دل همین بحران، یک فرصت نهفته است. در حال حاضر تنها کشوری که هم‌زمان از فناوری پیشرفته هوش مصنوعی و ظرفیت تولید انبوه ربات‌ها برخوردار است، چین است.
این وضعیت شبیه روزهای نخست تلاش خودروسازان چینی برای رسیدن به بی‌ام‌دبلیو و مرسدس بنز است؛ حتی پس از ۳۰ سال هم نتوانسته اند فاصله فناوری صدساله آنها را جبران کنند. اما ظهور خودروهای انرژی نو یک میان‌بُر در اختیار آنها قرار داد و تنها طی ۱۰ سال توانستند از آنها سبقت بگیرند.
پشت این تلاش‌ها، تحولی بنیادین در ساختار کشاورزی کشوری با جمعیت ۱.۴ میلیارد نفر قرار دارد؛ کشوری که مسئله امنیت غذایی برای آن از حساسیت راهبردی برخوردار است.
بر اساس آمارهای رسمی، در سال ۲۰۰۵ حدود ۳۴۰ میلیون نفر، معادل نزدیک به ۴۵ درصد نیروی کار چین، در بخش اولیه اقتصاد عمدتاً کشاورزی فعالیت می‌کردند. اما تا سال ۲۰۲۵ این رقم به حدود ۱۶۰ میلیون نفر، یعنی اندکی بیش از ۲۰ درصد کل نیروی کار، کاهش یافته است.
همچنین گزارش سال ۲۰۲۴ آکادمی علوم اجتماعی چین نشان می‌دهد افراد ۶۰ سال و بالاتر اکنون بیش از یک‌چهارم جمعیت ساکن دائمی مناطق روستایی را تشکیل می‌دهند و میانگین سنی کشاورزان تمام‌وقت تقریباً ۱۶ سال بیشتر از شاغلان بخش‌های غیرکشاورزی است.
در همین حال، طبق کتاب سال رباتیک چین ۲۰۲۵، تقاضا برای ربات‌های کشاورزی در این کشور از ۱۹ هزار و ۲۰۰ دستگاه در سال ۲۰۲۰ به ۵۸ هزار و ۶۰۰ دستگاه در سال ۲۰۲۴ افزایش یافته است.
ربات‌های کشاورزی «اوج نوآوری جهانی و کانون اصلی رقابت فناوری در صنعت ماشین‌آلات کشاورزی» توصیف کرد.
تحقیق موسوم به بخش ۲۳۲ آمریکا درباره واردات ربات‌ها که از سال گذشته آغاز شده است باعث شده ربات‌های کشاورزی به یکی از مهم‌ترین عرصه‌های رقابت راهبردی میان قدرت‌های بزرگ تبدیل شوند.
چین به دلیل محدودیت زمین‌های قابل کشت، برای پنج سال آینده اهداف نسبتاً محتاطانه‌ای در زمینه تولید غلات تعیین کرده است. این کشور همچنان برای برخی محصولات کشاورزی، به‌ویژه سویا، وابستگی زیادی به بازارهای بین‌المللی دارد و هم‌زمان تلاش می‌کند با افزایش بهره‌وری و بالا بردن عملکرد در واحد سطح، تولید داخلی را تقویت کند.
در ماه مارس، سند شماره یک دولت مرکزی، مهم‌ترین سند سیاست‌گذاری سالانه چین در حوزه توسعه روستایی برای نخستین بار بر گسترش کاربرد پهپادها، اینترنت اشیا و ربات‌ها در کشاورزی تأکید کرد.
یک ماه بعد نیز وزارت آموزش چین در فهرست جدید رشته‌های کارشناسی دانشگاه‌ها، رشته «رباتیک کشاورزی» را به مجموعه رشته‌های رسمی آموزش عالی اضافه کرد.
حتی پس از نصف شدن تعداد کشاورزان طی دو دهه گذشته، نیروی کار کشاورزی چین همچنان بیش از نیاز واقعی است. ، خرد شدن اراضی کشاورزی باعث شده کشاورزی در بسیاری از مناطق صرفه اقتصادی نداشته باشد و در نتیجه، خارج از مناطق اصلی تولید غلات، رها شدن زمین‌های کشاورزی به پدیده‌ای گسترده تبدیل شود.
هم‌زمان با ادامه روند شهرنشینی و گسترش استفاده از ربات‌های کشاورزی، نیروی کار باقی‌مانده در روستاها باید به فعالیت‌های با ارزش افزوده بالاتر، مانند صنایع فرآوری محصولات کشاورزی، منتقل شود و عملیات کشت به ماشین‌ها واگذار گردد.
ربات چهارپای شرکت GrainCore Dynamics قرار است به حسگرهای ماژولار برای بینایی، پایش محیط و بررسی وضعیت خاک مجهز باشد. این ربات داده‌های مزرعه را جمع‌آوری کرده، آنها را از طریق یک مدل هوش مصنوعی تحلیل می‌کند و در صورت شناسایی آفات، اختلال در رشد گیاه یا تغییرات غیرعادی محیطی، ضمن تشخیص مشکل و ارائه راهکار، می‌تواند با سایر تجهیزات هوشمند نیز برای اجرای واکنش‌های دقیق و هدفمند ارتباط برقرار کند.
حرکت به سمت مقیاس بزرگ، مکانیزاسیون و اتوماسیون، چه برای تحقق خودکفایی چین در امنیت غذایی و چه برای دستیابی کشاورزی به جایگاهی مشابه صنعت تولید، مسیر اجتناب‌ناپذیر آینده کشاورزی است.
منبع: scmp
