به گزارش ساوت چاینا مورنینگ پست، گروه بازیافت منابع چین یا (CRRG)، شرکت دولتیای که در سال ۲۰۲۴ با حمایت شورای دولتی چین و چندین مجموعه بزرگ صنعتی با هدف تقویت امنیت منابع ملی تأسیس شد، اعلام کرد شرکت زیرمجموعه آن، Xinyuan Jiuquan، بازتولید نخستین مجموعه شامل ۲۵ توربین بادی را آغاز کرده است. این توربینها بیش از ۱۵ سال در حال بهرهبرداری بودهاند.
این تجهیزات به دلیل فرسودگی، کاهش بازدهی و افزایش هزینههای تعمیر و نگهداری، شرایط لازم برای بازنشستگی را پیدا کرده بودند. با این حال، مهندسان با استفاده از فرآیندهای اختصاصی، نمونههایی از آنها را بازتولید کردند. این فرآیندها شامل تعمیر آسیبهای سازهای، تقویت عملکرد و بازسازی دقیق سامانههای انتقال قدرت بود.
به گفته CRRG، این فرآیند عملکرد توربینها را به میزان قابل توجهی بهبود داده و اجزای اصلی آنها را به استانداردهای تجهیزات نو و مشابه نزدیک کرده است. این توربینها میتوانند بار دیگر در پروژههای برق بادی توزیعشده، نیروگاههای کوچک خودتأمین و تأمین برق کمکی صنایع مورد استفاده قرار گیرند.
نخستین مزارع بادی چین اکنون در حال ورود به یک دوره گسترده بازنشستگی هستند؛ موضوعی که چالشی فزاینده برای صنعتی ایجاد میکند که طی چند دهه، بزرگترین ناوگان انرژیهای تجدیدپذیر جهان را ایجاد کرده است.
براساس دادههای اداره ملی انرژی چین، ظرفیت تجمعی نصبشده انرژی بادی این کشور تا ماه ژوئن از ۶۸۰ گیگاوات فراتر رفته بود. در همین حال، انتظار میرود تا سال ۲۰۳۰ بیش از ۳۰ هزار توربین بادی در سراسر کشور به پایان عمر عملیاتی خود برسند. به گزارش شبکه خبری برق چین وابسته به این اداره، این تعداد معادل ۴۴.۷ گیگاوات ظرفیت بازنشستهشده و نزدیک به ۹۵۰ هزار تن پسماند خواهد بود.
ایجاد یک الگوی چرخشی برای تجهیزات انرژی تجدیدپذیر میتواند مزیت جهانی چین در این بخش را به میزان قابل توجهی تقویت کند.
کمیابی منابع باعث افزایش هزینه مواد اولیه خواهد شد و این موضوع انگیزه روشنی برای اقدام شرکتهای دولتی ایجاد میکند. موفقیت در نهایت به ایجاد توازن میان فناوری و هزینه بستگی دارد. اما با توجه به مقیاس بازار و فناوری چین، این کشور در موقعیتی منحصربهفرد قرار دارد که میتواند نخستین کشوری باشد که از این مانع عبور میکند.
توربینهای بازنشسته در گذشته معمولاً بهعنوان ضایعات در نظر گرفته میشدند و بهرهبرداران تنها قطعات فلزی اصلی آنها را بازیابی میکردند؛ در نتیجه نرخ کلی بازیابی مواد حدود ۳۰ درصد بود. پرههای کامپوزیتی که بازیافت آنها دشوار است نیز عمدتاً دفن یا سوزانده میشدند.
این پروژه با بازسازی سامانههای اصلی و بازیافت مواد تشکیلدهنده پرهها، نرخ کلی بازیافت و بازیابی توربینهای بادی بازنشسته را به ۷۰ درصد افزایش میدهد؛ اقدامی که ضمن جلوگیری از آلودگی محیط زیست، ارزش اقتصادی آنها را به میزان قابل توجهی افزایش میدهد.
گروه بازیافت منابع چین برای رفع موانع موجود در این صنعت، از جمله نبود استانداردهای فنی و نظام صدور گواهی کیفیت، اعلام کرد با مقامات محلی جیوچوان برای ساخت نخستین پایگاه یکپارچه بازیافت و فرآوری چین همکاری میکند.
هدف این مرکز ارائه خدمات مربوط به کل چرخه عمر تجهیزات، شامل «از رده خارج کردن، آزمایش، بازسازی، بازتولید و صدور گواهی» است. همچنین قرار است این مرکز به الگویی برای ایجاد شبکه گستردهتری از مراکز اصلی، مراکز تفکیک و انبارهای اقماری در پایگاههای مهم انرژی تجدیدپذیر چین تبدیل شود.
چین از نظر توانمندی بازیافت در جهان پیشتاز است. چالش بعدی این صنعت ایجاد مدلهای تجاری پایدار و اقتصادی است.
از سال آینده، تجاریسازی گستردهتر این صنعت آغاز میشود؛ روندی که بخشی از آن با افزایش سرمایهگذاری شرکتهای دولتی در این حوزه تقویت خواهد شد.
عوامل اقتصادی در نهایت تعیین خواهند کرد که این صنعت با چه سرعتی میتواند توسعه پیدا کند، زیرا تجهیزات بازتولیدشده، پس از محاسبه تمام هزینههای فرآوری، باید از نمونههای نو ارزانتر باشند.
منبع: scmp
