به گزارش ساوت چاینا مورنینگ پست، کمیسیون ملی توسعه و اصلاحات چین (NDRC) به همراه چهار وزارتخانه دیگر، نقشه راهی سهساله منتشر کردند که بر اساس آن، اجرای اقدامات صرفهجویی در مصرف انرژی و کاهش انتشار کربن در صنایع سنگین، از جمله صنایع فولاد، آهن، پالایش نفت و آلومینیوم، در دستور کار قرار میگیرد.
مهمترین اقدام این برنامه، افزایش قیمت برق تا سقف ۰.۱ یوان (۱.۴ سنت آمریکا) به ازای هر کیلوواتساعت است؛ اقدامی که با هدف واداشتن واحدهای صنعتی کمبازده به نوسازی تجهیزات و تطبیق فعالیتهای خود با استانداردهای تعیینشده طراحی شده است.
مقامات اعلام کردند که صرفهجویی تجمعی حاصل از این برنامه میتواند تا پایان سال ۲۰۲۸ به کاهش بیش از ۲۰۰ میلیون تن انتشار دیاکسیدکربن منجر شود. بر اساس گزارش وزارت محیط زیست و اکولوژی چین که در سال ۲۰۲۴ منتشر شد، مجموع انتشار کربن این کشور در سال ۲۰۲۰ از ۱۱.۲ میلیارد تن فراتر رفته بود.
تحلیلگران معتقدند این نقشه راه میتواند پیامدهای گستردهای برای صنایع مختلف داشته باشد، اما در عین حال تأکید میکنند که با توجه به بالا بودن قیمت کالاهای پایه، بهویژه آلومینیوم، تولیدکنندگان بالادستی احتمالاً تحت فشار جدی قرار نخواهند گرفت.
در کوتاهمدت، این برنامه سهساله تأثیر محدودی بر صنعت آلومینیوم خواهد داشت، زیرا حاشیه سود این صنعت در شرایط فعلی بالاست.
از زمانی که دولت مرکزی برای تولید آلومینیوم اولیه سقف تولید تعیین کرده و این اقدام به ایجاد شکاف میان عرضه و تقاضا انجامیده است، کارخانهها توانستهاند افزایش هزینهها را به خریداران پاییندستی منتقل کنند. بنابراین انگیزه کمتری برای نوسازی تجهیزات دارند.
میانگین تعرفه برق برای تولید آلومینیوم اولیه در ماه مه ۰.۴ یوان به ازای هر کیلوواتساعت بوده و مصرف برق برای تولید هر تن آلومینیوم حدود ۱۳ هزار و ۵۰۰ کیلوواتساعت است. در نتیجه، افزایش ۲۵ درصدی قیمت برق میتواند هزینه تولید هر تن آلومینیوم را حدود یکهزار و ۳۵۰ یوان (۲۰۰ دلار) افزایش دهد.
اما فراتر از صنعت آلومینیوم، این سیاست میتواند فشار بیشتری بر صنایعی وارد کند که حاشیه سود کمتری دارند.
برای صنایعی که در آستانه نقطه سربهسر فعالیت میکنند، مانند تولیدکنندگان سیمان و برخی کارخانههای فولاد، ابلاغیه کمیسیون ملی توسعه و اصلاحات آنها را ناچار خواهد کرد برای جلوگیری از فشار مستمر بر جریان نقدینگی ناشی از افزایش تعرفه برق، تجهیزات خود را ارتقا دهند.
کمیسیون ملی توسعه و اصلاحات اعلام کرده است ۲۰ درصد از کل سرمایهگذاری موردنیاز برای اجرای این طرح را یارانه خواهد داد و همچنین دولتهای محلی را به ارائه حمایتهای مالی بیشتر تشویق میکند، هرچند نحوه اجرای این سیاست ممکن است در مناطق مختلف متفاوت باشد.
این نقشه راه اختیار قابل توجهی را به دولتهای محلی واگذار میکند؛ از جمله مسئولیت تعیین و تعدیل تعرفه برق صنایع. این نقشه راه جدید، تازهترین ابزار سیاستی چین برای کاهش انتشار آلایندههای صنعتی به شمار میرود.
چین پنج سال پیش سامانه ملی تجارت انتشار کربن را در شانگهای راهاندازی کرد؛ سازوکاری که از طریق امکان خرید سهمیه انتشار از شرکتهای کممصرفتر، بنگاهها را به کاهش انتشار کربن تشویق میکند.
این سامانه در حال حاضر چهار صنعت شامل نیروگاههای زغالسنگی، فولاد، سیمان و ذوب آلومینیوم را پوشش میدهد؛ صنایعی که در مجموع حدود ۶۰ درصد از کل انتشار کربن چین را به خود اختصاص میدهند.
منبع: scmp
