به گزارش ساوت چاینا مورنینگ پست، این پروژه با ظرفیت ۵۰۰ مگاوات و توان تأمین برق صدها هزار خانوار، نمادی از جاهطلبیها و سرمایهگذاریهای در حال تحول پکن در آسیای مرکزی به شمار میرود.
موج جدید سرمایهگذاریها عمدتاً تحت تأثیر ابتکار کمربند و جاده شکل گرفته است؛ شبکهای جهانی از تجارت و سرمایهگذاری که چین در مرکز آن قرار دارد. ابتکاری که در گذشته بیشتر با ساخت بنادر، خطوط لوله، جادهها و راهآهن شناخته میشد، اکنون هم از نظر جغرافیایی و هم از نظر نوع پروژهها دستخوش تغییر شده است.
در این مرحله جدید که با تمرکز بیشتر بر بخشهای معدن و انرژی تعریف میشود، آسیای مرکزی به مهمترین شریک منطقهای ابتکار کمربند و جاده تبدیل شده است. در این میان، قزاقستان که زادگاه این ابتکار محسوب میشود، اکنون در خط مقدم این تحول قرار دارد.
فراتر از سرمایهگذاریهای مستقیم در قالب کمربند و جاده، روابط آستانه و پکن از طریق همکاریهای زیستمحیطی پیشرفته، تبادلات علمی و فناوری و مجموعه رو به گسترشی از سرمایهگذاریهای مشترک نیز در حال تعمیق است.
این همکاریها شامل توسعه انرژیهای تجدیدپذیر، مدیریت پسماندهای جامد، حفاظت از تنوع زیستی و ایجاد جنگلهای مصنوعی است؛ حوزهای که چین در آن «تجربه بسیار غنی» دارد.
دو کشور قصد دارند همکاریهای خود را ادامه داده و تجربیات موفق چین را در قزاقستان پیادهسازی کنند.
ابتکار کمربند و جاده در سال ۲۰۱۳ توسط شی جینپینگ در جریان سفر به قزاقستان مطرح شد. از آن زمان تاکنون بیش از ۱۵۰ کشور توافقنامههایی برای مشارکت در پروژههای این ابتکار امضا کردهاند.
سرمایهگذاریهای مرتبط با این ابتکار در سال گذشته جهش قابل توجهی داشت و قزاقستان، بهویژه در بخش فلزات و معادن، مهمترین مقصد سرمایههای چینی بود. قزاقستان با ۲۵.۸ میلیارد دلار سرمایهگذاری، بزرگترین دریافتکننده سرمایهگذاریهای کمربند و جاده در سال گذشته بود.
در سطح منطقهای نیز آسیای مرکزی بالاتر از آسیای جنوب شرقی و آفریقا، بیشترین سرمایهگذاری چینی را جذب کرد. سرمایهگذاران چینی در قزاقستان و آسیای مرکزی عمدتاً به حوزههای حملونقل، مدیریت پسماند، مواد معدنی حیاتی و انرژیهای تجدیدپذیر علاقهمند هستند.
مشارکت در «اصول سرمایهگذاری سبز» که در سال ۲۰۱۸ برای ترویج ملاحظات زیستمحیطی و اجتماعی در پروژههای کمربند و جاده ایجاد شد، نقش این مرکز را در منطقه تقویت کرده است.
قزاقستان از سرمایهگذاری خارجی استقبال میکند زیرا این سرمایهگذاریها به تحقق هدف کربنخنثی شدن تا سال ۲۰۶۰ کمک خواهند کرد.
در حال حاضر چندین پروژه مشترک انرژی تجدیدپذیر در قزاقستان در دست اجراست؛ از جمله یک نیروگاه خورشیدی ۳۰۰ مگاواتی در منطقه ترکستان و یک مزرعه بادی یک گیگاواتی در منطقه پاولودار.
وزارت انرژی قزاقستان و شرکت مشترک قزاقی-چینی «Karaganda Wind Power» توافق سرمایهگذاری برای ساخت مزرعه بادی ۵۰۰ مگاواتی در منطقه قراغندی را امضا کردند. عملیات اجرایی این پروژه در ۳۰ آوریل رسماً آغاز شد.
یکی از چالشهای مهم قزاقستان و سایر کشورهای آسیای مرکزی، بیابانزایی است؛ پدیدهای که طی آن زمینهای حاصلخیز بر اثر تغییرات اقلیمی و فعالیتهای انسانی به بیابان تبدیل میشوند.
مدیریت منابع آب و خشک شدن دریاچه آرال نیز از دیگر نگرانیهای اصلی منطقه به شمار میرود.
دریاچه آرال که میان قزاقستان و ازبکستان قرار دارد، زمانی چهارمین پهنه آبی داخلی بزرگ جهان بود اما از دهه ۱۹۶۰ تاکنون بیش از ۹۰ درصد حجم خود را از دست داده است.
برای مقابله با بیابانزایی و احیای آرال، پروژههای گسترده جنگلکاری در حال اجراست. قزاقستان برنامهای ملی برای کاشت دو میلیارد درخت دارد که تاکنون ۱.۶ میلیارد درخت آن کاشته شده است.
در همین راستا، مؤسسات قزاقستانی با همتایان چینی، روسی و اروپایی خود همکاری دارند؛ از جمله پروژه مشترکی با مؤسسه بومشناسی و جغرافیای شینجیانگ وابسته به آکادمی علوم چین برای ایجاد جنگلهای مصنوعی.
چین از دهه ۱۹۷۰ پروژه عظیم جنگلکاری موسوم به برنامه کمربند حفاظتی سه شمال یا «دیوار سبز بزرگ» را آغاز کرده است؛ پروژهای که با ترکیب درختکاری و تثبیت تپههای شنی به مهار بیابانهای شمالی کمک میکند.
چین تجربیات خود در کنترل بیابانزایی را با مغولستان و کشورهای آسیای مرکزی و آفریقا نیز به اشتراک گذاشته است.
همکاریهای زیستمحیطی و علمی میان چین و قزاقستان طی سالهای اخیر گسترش یافته است. از جمله در سال گذشته دو کشور توافقهایی برای احداث نیروگاه تلمبهذخیرهای، توسعه هیدروژن سبز، همکاریهای آبی، توسعه فناوریهای کشاورزی، پروژههای پهپادی و ایجاد آزمایشگاههای مشترک هوش مصنوعی فضایی-زمانی امضا کردند.
در حوزه حفاظت از تنوع زیستی نیز قزاقستان متعهد شده است ۱۵۰۰ رأس آنتیلوپ سایگا را برای احیای این گونه در زیستگاههای تاریخی آن به چین منتقل کند. جمعیت این گونه جانور که دو دهه پیش در آستانه انقراض قرار داشت، اکنون به بیش از ۴ میلیون رأس رسیده است.
با این حال کارشناسان هشدار میدهند که توسعه سریع پروژههای انرژی بادی و زیرساختی نیازمند دادههای دقیقتر برای حفاظت از حیاتوحش، بهویژه پرندگان مهاجر، است.
منبع: scmp
