به گزارش ساوت چاینا مورنینگ پست، صندوق هدایت سرمایهگذاری خطرپذیر ملی چین در مراسمی رسمی رونمایی شد؛ مراسمی که همزمان از سه ابزار سرمایهگذاری دیگر نیز پرده برداشت که مناطق تجمع اقتصادی فرامنطقهای اصلی کشور را پوشش میدهند: خوشه پکن–تیانجین–هبی، دلتای رود یانگتسه و منطقه خلیج بزرگ گوانگدونگ–هنگکنگ–ماکائو.
در این مراسم، یکی از مقامات وزارت دارایی چین اعلام کرد این صندوق جدید از سه جهت با برنامههای پیشین تفاوت دارد: پشتوانه مالی قویتر، مأموریت سرمایهگذاری شفافتر و اثر اهرمی بهمراتب قویتر در جذب سرمایه.
به گفته این مقام، صندوق بر راهبرد «سرمایهگذاری زودهنگام، سرمایهگذاری با مبالغ کوچک، سرمایهگذاری بلندمدت و سرمایهگذاری در فناوریهای سخت (Hard Tech)» تمرکز خواهد داشت و بهطور مشخص حوزههای پیشرو مانند هوش مصنوعی، زیستدارو، محاسبات کوانتومی و شبکههای مخابراتی ۶G را در اولویت قرار میدهد.
برای همراستا شدن با دورههای طولانی تحقیق و توسعه که در فناوریهای سخت رایج است، چرخههای سرمایهگذاری این صندوق بهگونهای طراحی شدهاند که حدود ۱۵ تا ۲۰ سال به طول بینجامند.
از نظر ساختاری، این برنامه دارای ساختاری سهلایه خواهد بود؛ بهطوری که صندوق هدایت ملی در رأس قرار دارد و در زیر آن صندوقهای منطقهای و زیربخشها (سابفاندها) فعالیت میکنند. تأمین مالی در سطوح منطقهای و زیربخشی از سوی دولتهای محلی، نهادهای مالی و بنگاههای اقتصادی، اعم از دولتی و خصوصی انجام خواهد شد.
انتظار میرود صدها میلیارد یوان منابع مالی دولتی، تریلیونها یوان سرمایه اجتماعی گستردهتر را به حرکت درآورد.
وزارت دارایی چین از صندوقهای هدایت دولتی برای ایجاد اثر اهرمی هدفمند استفاده خواهد کرد، در حالی که همچنان بر عملیات مبتنی بر سازوکار بازار و مدیریت حرفهای تأکید خواهد شد.
تصمیمهای سرمایهگذاری بر اساس رقابت جهانی فناوری و تحولات صنعتی اتخاذ میشوند، پروژههای باکیفیت شناسایی خواهند شد و حمایت بلندمدت در اولویت قرار میگیرد. صندوق در دورههای دشوار رشد در کنار شرکتها باقی خواهد ماند و بهدنبال بازدهی کوتاهمدت نخواهد بود.
لی جینشیان، بنیانگذار شرکت دادههای سرمایهگذاری خطرپذیر Xiniudata، این اقدام را یک سیگنال سیاستی بسیار مثبت توصیف کرد. او افزود این تدابیر میتواند به بخش سرمایهگذاری خطرپذیر چین کمک کند تا بهعنوان بازاری ملی، منسجمتر و نهادینهتر عمل کند؛ تغییری که با اولویتهای کلان دولت همراستا است.
لی با نگاهی به آینده گفت این صندوقهای جدید ممکن است در سال آینده دو تغییر عمده در بازار سرمایهگذاری خطرپذیر ایجاد کنند: نخست، تسهیل جذب سرمایه برای شرکتهای سرمایهگذاری، بهویژه شرکتهای کوچکتر، و دوم، بهبود دسترسی استارتآپها به منابع مالی، بهخصوص آن دسته که فناوریهایشان با راهبردهای ملی چین همخوانی دارد.
بر اساس دادههای شرکت پژوهشی Zero2IPO Research، بازار سرمایهگذاری خصوصی چین در سه فصل نخست سال جاری نشانههایی از بهبود را تجربه کرده است.
به گفته پژوهشگران این مؤسسه، سرمایههای دولتی، شرکتهای بیمه و نهادهای سرمایهگذاری دارایی نقش مهمی در این بازگشت ایفا کردهاند، در حالی که صندوقهای مبتنی بر یوان بیش از پیش بر بازار مسلط شدهاند و جذب سرمایه به ارز خارجی همچنان ضعیف باقی مانده است.
در این دوره، تنها ۱۷ صندوق ارزی خارجی مسئول جذب حدود ۲۴ میلیارد یوان (۳.۴۲ میلیارد دلار) سرمایه بودند؛ دادههای Zero2IPO نشان میدهد که هم تعداد صندوقها و هم حجم سرمایه نسبت به مدت مشابه سال ۲۰۲۴ بیش از ۵۵ درصد کاهش داشته است.
فعالیتهای سرمایهگذاری نیز در سه فصل نخست سال تقویت شد و طی این مدت ۸٬۲۹۵ معامله به ارزش ۵۴۰.۷ میلیارد یوان به امضا رسید. در این میان، بخشهای فناوری سخت پیشتاز بودند؛ از جمله فناوری اطلاعات، نیمههادیها، زیستفناوری، مراقبتهای سلامت و ماشینآلات، در کنار زیربخشهای فعالی مانند هوش مصنوعی، واحدهای پردازش گرافیکی (GPU) و داروهای نوآورانه.
منبع: scmp
